آرزوی گل هميشه
آرزويی ناتمومه
گل هميشه تک تنها
خسته از باد خزونه
رنگ روی گل برای آدما وفا نداره
فقط از بهار تا پاييز زندگی ادامه داره
اما گل در آرزوی سال بعد زنده ميمونه
شاخه مرده بهاره که دوباره جون ميگيره
مثنوی عاشقانه
غزلی پر از بهانه است
به سپيدای حضورت
يک قصيده يک ترانه است
شعر من برای اون گل تا ابد ادامه داره
راز دلبستگی اینه آسمون با یک ستاره
دیدن اول چشمات
دیدن تمام دنیاست
واسه بیدل تپش قلب
حاصل رویایی زیباست
آرزوی گل هميشه
آرزويی ناتمومه
گل هميشه تک تنها
خسته از باد خزونه

(بیدل)

نور مهتابي به شبــهام مثل آفتابي تو رويام
مثل يك نسيم عشقي مادر با تو من مالك دنيام
تو خود عشقو و صفايــي نعمتي از اون خدايــي
تو طراوت بـهاري مــادر تو صداي بي صدايـــي
تو صداي بي صدايي . . . .

با تو من به وسعت ستاره ها خوشبختم
بي تو من گدا و با تو مادر صاحب صد تختم
اي تو آبادي من در اوج ويراني ها
با وجودت با سعادت بي تو من بدبختم
با تو من به وسعت ستاره ها خوشبختم مادر
بي تو من گدا و با تو مادرم صاحب صد تختم
اي تو آبادي من در اوج ويراني ها
با وجودت با سعادت بي تو من بدبختم
مادر مادر. . . .

دل تو آفتابيه آسمونش آبيه
دل تو آفتابيه آسمونش آبيه
بگو مادر بگو مادر قلبت از من راضيه
دل تو آفتابيه آسمونش آبيه
بگو مادر بگو مادر قلبت از من....... راضيه
بگو مادر بگو مادر قلبت از من....... راضيه

کوچه وقتی که نباشی
رگ خشکیده شهره
ماه تو گوش خونه گفته
دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو
واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی
دیگه همسایه نداره

تو پی کدوم ستاره
پشت ابرا خونه کردی
رفتی و چیزی نگفتی
گریه رو بهونه کردی

من سوال ساده تو
تو جواب مشکل من
ردپای رفتن تو
روی صحرای دل من


کوچه وقتی که نباشی
رگ خشکیده شهره
ماه تو گوش خونه گفته
دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو
واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی
دیگه همسایه نداره

وقتی آسمون شبهام
زیر سایه چشاته
وقتی حتی این ترانه
رنگ غربت صداته

نمی ذارم این دو راهی
سر راه ما بشینه
نمی ذارم این جدایی
رنگ فردا رو ببینه


کوچه وقتی که نباشی
رگ خشکیده شهره
ماه تو گوش خونه گفته
دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو
واسه من سایه نداره
دلم از روزی که رفتی
دیگه همسایه نداره

شب با فانوس اشکت
می برم به روشنایی
با تو میرسم دوباره
به طلوع آشنایی

می دونم هر جا که باشی
دل تو اهل همین جاست
واسـه من تو ایــنجــا
اول و آخر دنیاست

دست تو ياس نوازش
در سحرگاه بهاري
اي همه آرامش از تو
در سر انگشتت چه داري
در كتاب قصه ي من
معني هر دل سپردن
خود شكستن بود و مردن
در غم خود سوگواري

اي همدم اي مرهم
اي خط سرنوشتم
اي همدم اي مرهم
بي تو چه مي نوشتم

من چه بودم نقش باطل
قايقي گم كرده ساحل
باهزاران زخم بر دل
از عزيزان يادگاري
بي نياز از هر نيازي
بي خبر از حيله سازي
باگناه پاكبازي
باختم در هر قماري

اي همدم اي مرهم
اي خط سرنوشتم
اي همدم اي مرهم
بي تو چه مي نوشتم

من چه بودم شعله ي درد
قصه ي خاكستر سرد
زخمي دنياي نامرد
قصه ي چشم انتظاري
با من ويرانه از درد
دست تو اما چه ها كرد
اي كه با معناي ديگر
عشق را آموزگاري

اي همدم اي مرهم
اي خط سرنوشتم
اي همدم اي مرهم
بي تو چه مي نوشتم

بپرسیدم زمنطق عشق چیست ؟

در جوابم اینچنین گفت و گریست .

لیلی و مجنون همه افسانه اند .

عشق تفسیری از زهرا و علی است .