عزيز از دست رفته..تو چه کردي با من، که غريبانه ترين شعر زمين را گفتم...به ياد مي آورم روزي را که با لبخندت مرا تا اوج کهکشان بردي و به من آموختي که انتظار عشق هولناک است و آرامش پس از آن چه دلپذير و خوشايند....از ياد نخواهم برد غروب پاييزي ساليان قبل را...انگار هزار سال گذشته.غروبي که شاهد من وتو بود شهادت ميدهد...**روزهاي درازي ست که مي گذرد و من همچنان منتظرم** همانگونه که تو منتظر بودي...انتظار تو به سر آمد، پس انتظار من کي به سر مي آيد!!!!!

رقص مرگ تو چون خاطره اي در خوابم بر جاي مانده است....اکنون من مرده ام..بيا و بر مزارم برقص...وقتش است....چرا اخم مي کني زيباي خفته ي من؟؟؟؟ نه نميتوانم !!!! با اينکه نيستي پيشم ولي بودنت را حس ميکنم ...تو شاهد اشکهاي شبانه ي مني و باز هم مي خندي و خنده ات مرا مست ميکند..انگار مي داني چقدر عاشق خنده هايت هستم.....سرخوشم از حيات و حس بودن...مي خواهم همان باشم که تو مي خواهي....افسوس که نيستي تا ببيني...امروز هم بگذشت ،فردا چه خواهد شد؟؟ سفر ابديت بي خطر نازنينم.....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می دانم که نمی دانی

می دانم که نمی خوانی

دلم برایت تنگ است بیوفا

کجایی ؟

می دانم که نه دیگر یاد می کنی از من و

نه می دانی که کیستم

می دانم که نمی خوانی و من

چه شبها که به یادت گریستم .

می دانم که نمی خوانی و

می دانم که نمی دانی

که چه ساده از طلب کرده ی عشق گذشتی

نه گل  نه درخت هیچکدام نبودم و

از ساقه ام شکستی .

از دیروز تا فردا دلم برایت تنگ است

و هر روز گویی که صد رنگ است

بی تو اما

زندگی بی رنگ است .

...و امروز

می دانم که نمی دانی اما

دوستت دارم هنوز

امروز ۱۸ ساله شدی

تولدت مبارک عزیز

تولدت مبارک...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ